Karanasan

    "Limang segundong sarap, siyam na buwang pahirap at isang matinding iri nang habang buhay na ligaya. "

Hindi ko akalain na pagkatapos nang anim na buwan bilang may bahay ni Pedro magbubunga ang aming pagsasama. Marahil sa karamihan ito ay isang prosesong pangkaraniwan ngunit sa aking kalagayan ayon sa isang dalubhasa nang syensya 60% sa 100% ang aking pagasa.

Sa aking pagaakala lalong lumala ang aking "migrain" nang akoy napadpad sa isang bansang nasa loob nang palamigan. Dalawang buwan ko itong binaliwala baka kako dala lamang ito nang paninibago sa aking bagong tahanan at estado sa buhay. Nang sa araw araw na lumipas tipong palala ang aking nararamdaman naisipan kong gamitin ang "pregnancy test kit". Sa dahilang wala nga sa pagiisip ko ang makatanggap nang milagro nalimutan kong tignan ang resulta. Nang mapansin ko ito isang araw na ang nakalipas kaya ang asul na kulay ay aking pinagdudahan. Inulit ko at sa pagkakataong ito inabangan ko na ang resulta. Eh ano panga ba ang aking nabasa kundi ako ay magiging isang ina. HIndi ko maipapaliwanag ang aking naramdaman masaya ako ngunit may takot na nakarugtong sa akin pakiramdam. HIndi ko alam kung papaano ko sasabihin sa aking asawa ang aking natuklasan sapagkat di ako sigurado kung positibo nga ba na magiging isang pamilya na kami. Hindi ko matandaan kung papaano ko sinabi ngunit sa aking pagkakaalam inabangan ko siyang magising nang umagang iyon at nang ngumiti siya nang makita akong gising atsaka ko binanggit sa kanya.

Tatlong buwan akong nagdududuwal at di halos makakain at buong araw na nasa higaan lamang. Sa awa nang Diyos nang makalagpas ako sa ika apat na kabuwanan medyo bumuti naman ang aking kalagayan. Samakatuwid ako’y nakapasok sa paaralan nang Rosenhof kung saan nagsimula ang aking kurso sa lengguwaheng norwegian.

Kakaiba ang systema nang pangangalaga sa mga buntis sa bansang ito. Ang manggagamot na tumitingin ay isang pangkalahatang manggagamot at di lahat nang pagpapatingin ay doon magaganap. Sa pagitan nang mga pagpapatingin sa manggagamot isang kumadrona ang mangangalaga. Sa buong siyam na buwan limang beses lamang ako nagpunta nang manggagamot at ang iba ay sa komadrona na sa senter nang aming sitio.

Lahat nang mga magulang ang pinakaaabangan at gusto nilang malaman ay ang kasarian nang kanilang magiging anak. Marahil sa aking asawa ito ay ugmay ngunit sa akin iisa lang ang aking araw-araw na hiling sa Diyos ang magkaroon nang malusog na anak at matiwasay na pagsilang nito. Ngunit sa kasamaang palad nang kami ay magpa "ultrasound" hindi ipinakita nang aming anak ang kanyang kasarian. Ngunit sa pakiwari nang gumawa nito ay lalaki ang aming magiging anak.

Lahat nang pagpapatingin at mga pagsusuri ay libre. Kaya ang pagaalala nang isang ina ay natutuon na lamang sa kalusugan nang kanyang magiging anak. Sa aking situasyon malaki ang naitulong nito lalunat ang lahat nang aking pinagdadaanan ay bago sa akin.

Sa kadahilanang tagginaw ang aking pagdadalantao madalas akong nakakaranas nang biglang pagiyak nang di ko maipaliwanag kung bakit. Marahil dala nang panahon mangyari masmahaba ang dilim sa liwanag. Kadalasan sumisikat ang araw nang alas sonse at lulubog nang alas dos. Ang lamig ay nasa pagitan nang -18 hanggang 5 grado. Salamat sa Diyos nakaraos ako nang hindi naloloka. (ha ha ha…)

Dalawangput walong oras bago ako nakaraos sa panganganak. Ano ang aking ginawa? Namasyal nang katakot-takot sa hospital dahil sabi nga nila ang paglalakad ay makakatulong para mapadali ang panganganak. Pumutok ang panubigan ko ngunit pagkatapos nang limang oras muli itong nagsarado ayon sa komadrona. Tinanong niya ako kung gusto ko bang tulungan niya ako at buksan niya uli ito. Syempre umoo ako dahil sa sakit na nararanasan ko ayaw kong buong linggo akong mamilipit sa sakit. Kaya binutas niya ang panubigan nang tumuloy-tuloy ang kasalukuyang nangyayari. Makakalimot ka sa nararamdaman mong sakit dahil sa serbisyo nang mga naglilingkod. Para kang nasa hotel sa paglilingkod nila. Kung di ako nagkakamali makalipas ang walong oras pinagbabad nila ako sa paliguang batya ( bath tub) ayon sa kumadrona makakatulong ito para mabawasan ang aking pagod at mapapahinga ako nang kaunti. Siguro meron ding isang oras akong nagbabad at eto ka may serbisyo pa nang inumin at pagkain. Biniro ko nga asawa ko na sarap buhay para akong nagbabakasyon sa isang resort. Ang kakaiba nga lang kada limang minuto nagiiikot ako sa sakit.

Makalipas ang isang oras nang akoy makabalik sa aking silid tinignan muli ang progresso nang aking panganganak muling sarado ang aking panubigan. Isang manggagamot ang kanilang tinawag upang tignan kung ano nga ba. Doon sinabi nang manggagamot na kailangan nang tulunang buksan nang tuluyan. Kaya may patpat silang ginamit para butasin nang ganap ang aking panubigan. Matapos ito dinugtong nila ako sa ibat-ibang makina na sumusuri sa akin at sa aking anak. Apat na oras bago ko isilang ang aking munting anghel nagpaineksyon na ako nang "epidural" sapagkat di ko na makayanan ang sakit na aking nararamdaman. Matapos ilagay ito pinagsanay na nila akong umiri nang tama para sa maayos na pagtulak sa munting linikha.

Mabilis ang mga pangyayari. Sa isang iglap nasa dibdib ko na ang pinakakaabangang hulog nang langit. Tama ang sinasabi nang karamihan, sa oras na makapiling mo ang bata lahat nang sakit ay iyong malilimutan. Buti nalamang di ko nalimutan paalalahanan ang ama na kunan nang letrato ang anak. Di man kompleto ang aming mga letrato mainam naman sa wala.

Sauulitin…???